منظور از «اسباط» تيره‌ها و قبائل بنى اسرائيل يا فرزندانى است كه از اوّلًاد دوازده‌گانه يعقوب عليه السلام به وجود آمدند و چون در ميان آنها پيامبرانى وجود داشته‌اند در آيه بالا آنها را جزو كسانى مى‌شمارد كه آيات خدا بر آنها نازل گرديده است.
بنابراين، منظور، قبائل بنى اسرائيل يا قبائل فرزندان يعقوب است كه پيامبرانى داشتند، نه خود فرزندان يعقوب، تا گفته شود همه آنها صلاحيت پيامبرى نداشتند؛ چرا كه آنها درباره برادر خود مرتكب گناه شدند.
***
٣- «حَنِيف» از ماده «حنف»
(بر وزن هدف) به معنى تمايل پيدا كردن از گمراهى به درستى و راستى است، در حالى كه «جنف»، عكس آن است، يعنى از راستى به كجى گرائيدن.
و از آنجا كه پيروان توحيد خالص، از شرك روى گردان شده و به اين اصل اساسى متمايل مى‌شوند به آنها «حنيف» گفته مى‌شود.
و نيز به همين دليل، يكى از معانى «حنيف» مستقيم و صاف است.
و از اينجا روشن مى‌شود، تفسيرهائى كه مفسران براى كلمه «حنيف» كرده‌اند، مانند حج خانه خدا، پيروى از حق، پيروى از ابراهيم و اخلاص عمل، همگى به همان معنى كلى و جامع بازگشت مى‌كند، و اينها هر يك مصداقى از آن است.
***