شناخت آئين پاك، از آئين‌هاى انحرافى همين رعايت كامل اصل توحيد است.
اسلام، به ما تعليم مى‌دهد: ميان پيامبران خدا تفرقه نيفكنيم و به آئين همه آنها احترام بگذاريم؛ چرا كه اصول آئين حق در همه جا يكى است و موسى‌ و عيسى‌ نيز پيرو آئين توحيدى و خالص از شرك ابراهيم عليه السلام بودند، هر چند آئين آنها به وسيله پيروان نادان تحريف شد و به شرك آميخته گشت.
البته اين سخن منافات با آن ندارد كه امروز بايد در انجام وظائف خود پيرو آخرين آئين آسمانى يعنى اسلام باشيم كه براى اين زمان از سوى خدا نازل شده است.
***
آيه بعد، به مسلمانان دستور مى‌دهد: به مخالفان خود «بگوئيد: ما به خدا ايمان آورده‌ايم، و به آنچه از ناحيه او بر ما نازل شده، و به آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط بنى اسرائيل نازل گرديده و همچنين به آنچه به موسى‌ و عيسى و پيامبران ديگر از ناحيه پروردگارشان داده شده ايمان داريم» «قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى‌ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأَسْباطِ وَ ما أُوتِيَ مُوسى‌ وَ عيسى‌ وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ».
«ما هيچ فرقى ميان آنها نمى‌گذاريم و در برابر فرمان حق تسليم هستيم» «لانُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ».
خودمحورى‌ها و تعصب‌هاى نژادى هرگز سبب نمى‌شود ما بعضى را بپذيريم و بعضى را نفى كنيم.
آنها همه معلمان الهى بودند كه در دوره‌هاى مختلف تربيتى به راهنمائى انسان‌ها پرداختند، هدف همه آنها يك چيز بيشتر نبود و آن هدايت بشر در پرتو