مهياى پرورش باشند.
٢- سؤال ديگر اين كه: لازمه تفسير فوق اين است كه هر امام بايد، نخست نبى و رسول باشد، و بعد به مقام امامت برسد، در صورتى كه جانشينان معصوم پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله چنين نبودند.
در پاسخ مى‌گوئيم: لزومى ندارد كه حتماً شخص امام قبلًا به مقام نبوت و رسالت برسد، بلكه اگر كسى قبل از او باشد كه مقام نبوت، رسالت و امامت در او جمع گردد (مانند پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله) جانشين او مى‌تواند برنامه امامت او را تداوم بخشد و اين در صورتى است كه نياز به رسالت جديدى نباشد، مانند پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه خاتم پيغمبران است.
به تعبير ديگر: اگر مرحله گرفتن وحى الهى و ابلاغ تمام احكام، انجام يافته و تنها مرحله اجرا باقى مانده است، جانشين پيامبر مى‌تواند خط اجرائى پيامبر را ادامه دهد، و نيازى به اين نيست كه خود او نبى يا رسول باشد.
***
٨- شخصيت ممتاز ابراهيم عليه السلام
نام ابراهيم در ٦٩ مورد از قرآن مجيد ذكر شده، و در ٢٥ سوره سخن از وى به ميان آمده است، در آيات قرآن از اين پيامبر بزرگ مدح و ستايش فراوان شده، و صفات ارزنده او يادآورى گرديده است.
او از هر نظر، قدوه و اسوه بود، و نمونه‌اى از يك انسان كامل.
مقام معرفت او نسبت به خدا.
منطق گوياى او در برابر بت‌پرستان.
مبارزات سرسختانه و خستگى‌ناپذيرش در مقابل جباران.
ايثار و گذشتش در برابر فرمان پروردگار.