تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩١
«و آنها كه نسبت به آن كافر شدند (به خودشان ظلم كردند) آنها همان زيانكارانند» «وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ».
آنها كه ايمان آوردند كسانى بودند كه به راستى حق تلاوت كتاب آسمانى خويش را به جا آوردند و همان سبب هدايتشان شد؛ چرا كه بشارتهاى ظهور پيامبر موعود را كه در آن كتب خوانده بودند، منطبق بر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ديدند و تسليم شدند و خدا هم از آنها تقدير كرده است.
***
نكتهها:
١- آيا پيامبر صلى الله عليه و آله از هوسهاى منحرفان تبعيت مىكند؟!
جمله «وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُم» ممكن است براى بعضى اين سؤال را به وجود آورد كه پيامبر صلى الله عليه و آله با آن مقام عصمت مگر ممكن است از هوسهاى منحرفان يهود پيروى كند؟
در پاسخ مىگوئيم: اين گونه تعبيرها كه در آيات قرآن كراراً ديده مىشود هيچ منافاتى با مقام عصمت انبياء ندارد؛ زيرا از يكسو جمله شرطيه است و جمله شرطيه دليل بر وقوع شرط نيست.
از سوى ديگر، معصوم بودن، گناه را بر پيامبران محال نمىكند، بلكه پيغمبر و امام با اين كه قدرت بر گناه دارند و اختيار از آنها سلب نشده، هيچ گاه دامنهايشان به گناه آلوده نمىگردد. به تعبير ديگر آنها قدرت بر گناه دارند، ولى ايمان، علم و تقوايشان در حدى است كه هرگز به سراغ گناه نمىروند، بنابراين هشدارهائى همانند هشدار فوق، در مورد آنها كاملًا به جاست.
از سوى سوم، اين خطاب گر چه متوجه پيامبر صلى الله عليه و آله است ولى ممكن است منظور همه مردم باشد.
***