تفسير:
جلب رضايت اين گروه ممكن نيست
از آنجا كه در آيه گذشته از پيامبر صلى الله عليه و آله در برابر گمراهان لجوج سلب مسئوليت مى‌كند، آيات فوق در ادامه همين بحث، به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌گويد:
اصرار بر جلب رضايت يهود و نصارى نداشته باش، چه اين كه «آنها هرگز از تو راضى نخواهند شد مگر اين كه به طور كامل تسليم خواسته‌هاى آنها و پيرو آئينشان شوى» «وَ لَنْ تَرْضى‌ عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى‌ حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ».
وظيفه تو اين است: «بگو: هدايت، تنها هدايت الهى است» «قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‌».
هدايتى كه با خرافات و افكار منحط افراد نادان آميخته نشده است، از چنين هدايت خالصى بايد پيروى كرد.
آنگاه مى‌افزايد: «اگر تسليم تعصب‌ها، هوس‌ها و افكار كوتاه آنها شوى- بعد از آن كه در پرتو وحى الهى حقايق براى تو روشن شده- هيچ سرپرست و ياورى از ناحيه خدا براى تو نخواهد بود» «وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ».
***
و اما از آنجا كه جمعى از حق طلبان يهود و نصارى، دعوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را لبيك گفتند و اين آئين را پذيرا شدند، قرآن پس از مذمت گروه سابق از اينها به نيكى ياد مى‌كند، مى‌فرمايد: «كسانى كه كتاب آسمانى را به آنها داديم آن را چنان كه شايسته آن است (تفكر، انديشه و سپس عمل) تلاوت مى‌كنند، آنها به پيامبر اسلام ايمان مى‌آورند» «الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ».