تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٦

لايَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ».
اين آيه سرچشمه اصلى تعصب را، جهل و نادانى معرفى كرده؛ چرا كه افراد نادان همواره در محيط زندگى خود محصورند و غير آن را قبول ندارند، به آئينى كه از كودكى با آن آشنا شده‌اند هر چند خرافى و بى‌اساس باشد، سخت دل مى‌بندند، و غير آن را منكر مى‌شوند.
در پايان آيه آمده است: «خداوند در روز قيامت درباره آنچه اختلاف داشتند داورى مى‌كند» «فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فيما كانُوا فيهِ يَخْتَلِفُونَ».
آنجا است كه حقايق روشن‌تر مى‌شود، اسناد و مدارك هر چيز آشكار است، و كسى نمى‌تواند حق را منكر شود و به اين ترتيب، اختلافات بر چيده خواهد شد، آرى يكى از ويژگى‌هاى قيامت، پايان يافتن اختلافات است.
ضمناً آيه فوق، به مسلمانان دلگرمى مى‌دهد كه: اگر پيروان اين مذاهب به مبارزه با آنها برخاسته‌اند، و آئين آنها را نفى مى‌كنند، هرگز نگران نباشند، آنها خودشان را هم قبول ندارند، هر يك چوب نفى، بر ديگرى مى‌زند، و اصولًا جهل و نادانى سرچشمه تعصب، و تعصب سرچشمه انحصارگرى است.
***