تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٤

جاهلان بنى اسرائيل به موسى‌ عليه السلام گفتند: اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ: «براى ما بتى قرار ده همان گونه كه بت‌پرستان دارند»! «١»- «٢»
آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت.
***
تفسير:
بهانه‌هاى بى‌اساس
گر چه اين آيه خطاب به يهود نيست، بلكه مخاطب در آن گروهى از مسلمانان ضعيف الايمان و يا مشركانند، ولى چنان كه خواهيم ديد، بى ارتباط با سر گذشت يهود نمى‌باشد.
شايد پس از ماجراى تغيير قبله بود كه جمعى از مسلمانان و مشركان بر اثر وسوسه يهود، تقاضاهاى بى مورد و نابجائى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كردند كه نمونه‌هاى آن در بالا ذكر شد، خداوند بزرگ آنها را از چنين پرسش‌هائى نهى كرده مى‌فرمايد: «آيا شما مى‌خواهيد از پيامبرتان همان تقاضاهاى نامعقول را بكنيد كه پيش از اين از موسى‌ كردند» (و با اين بهانه‌جوئى‌ها شانه از زير بار ايمان خالى كنيد) «أَمْ تُريدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَكُمْ كَما سُئِلَ مُوسى‌ مِنْ قَبْلُ».
و از آنجا كه اين كار، يك نوع مبادله «ايمان» با «كفر» است، در پايان آيه اضافه مى‌كند: «كسى كه كفر را به جاى ايمان بپذيرد، از راه مستقيم گمراه شده است» «وَ مَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ».
اشتباه نشود اسلام هرگز از پرسش‌هاى علمى، سؤالات منطقى و همچنين تقاضاى معجزه براى پى‌بردن به حقانيت دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله جلوگيرى نمى‌كند