اگر قبله اولى صحيح بود، پس دستور دوم چيست؟ و اگر دستور دوم صحيح است، اعمال گذشته شما باطل است!
قرآن در اين آيات به ايرادهاى آنها پاسخ مى‌گويد و قلوب مؤمنان را روشن مى‌سازد. «١»
مى‌گويد: «هر حكمى را نسخ كنيم، و يا نسخ آن را به تأخير اندازيم بهتر از آن يا همانندش را جانشين آن مى‌سازيم» «ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها».
و اين براى خداوند آسان است «آيا نمى‌دانى كه خدا بر همه چيز قادر است» «أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ».
***
«آيا نمى‌دانى حكومت آسمان‌ها و زمين از آن خدا است» «أَ لَمْ‌تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ».
او حق دارد هر گونه تغيير و تبديلى در احكامش طبق مصالح بدهد، و او نسبت به مصالح بندگانش، از همه آگاه‌تر و بصيرتر است.
«و آيا نمى‌دانى كه جز خدا سرپرست و ياورى براى شما نيست»؟ «وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ».
در واقع جمله اول اين آيه، اشاره به حاكميت خدا در احكام، و قادر بودن او بر تشخيص همه مصالح بندگان است، زيرا آن كس كه مالك آسمان‌ها و زمين است از اسرار آنها آگاه است و كسى كه از اسرار آنها آگاه باشد، از اسرار و مصالح انسان كه جزئى از اجزاء آنها است كاملًا آگاه خواهد بود، بنابراين نبايد مؤمنان به