مفاعله) است و مفهومش اين مى‌باشد «تو ما را مراعات كن، تا ما هم تو را مراعات كنيم» و چون اين تعبير (علاوه بر سوء استفاده‌هائى كه يهود از آن مى‌كردند) دور از ادب بوده است، قرآن مسلمانان را از آن نهى كرده. «١»
***
آيه بعد، پرده از روى كينه‌توزى و عداوت گروه مشركان و گروه اهل كتاب نسبت به مؤمنان برداشته مى‌گويد: «كافران اهل كتاب و همچنين مشركان دوست ندارند خير و بركتى از سوى خدا بر شما نازل گردد» «ما يَوَدُّ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لَا الْمُشْرِكينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ».
ولى اين تنها آرزوئى بيش نيست؛ زيرا «خداوند رحمت و خير و بركت خويش را به هر كس بخواهد اختصاص مى‌دهد» «وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ».
«و خداوند داراى بخشش و فضل عظيم است» «وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ».
آرى دشمنان از شدت كينه‌توزى و حسادت، حاضر نبودند اين افتخار و موهبت را بر مسلمانان ببينند كه پيامبرى بزرگ، صاحب يك كتاب آسمانى با عظمت از سوى خداوند بر آنها مبعوث گردد، ولى مگر مى‌توان جلو فضل و رحمت خدا را گرفت؟!
***
نكته:
مفهوم دقيق «يا أَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوا»
در بيش از ٨٠ مورد از قرآن مجيد، اين خطاب افتخارآميز و روح‌پرور ديده