در آيات بالا اشاره‌اى به آن نشده، و لذا بعضى معتقدند اثر سحر، تنها در جنبه‌هاى روانى است.
نكته ديگرى كه در اينجا تذكر آن لازم است اين كه: به نظر مى‌رسد قسمت قابل توجهى از سحرها به وسيله استفاده از خواص شيميائى و فيزيكى به عنوان اغفال مردم ساده‌لوح انجام مى‌شده است.
مثلًا در تاريخِ ساحرانِ زمانِ موسى‌ عليه السلام مى‌خوانيم: آنها درون ريسمان‌ها و عصاهاى خويش مقدارى مواد شيميائى مخصوص (احتمالًا جيوه و مانند آن) قرار داده بودند كه پس از تابش آفتاب، و يا بر اثر وسائل حرارتى كه در زير آن تعبيه كرده بودند، به حركت در مى‌آمدند، و تماشاكنندگان خيال مى‌كردند آنها زنده‌اند.
اين گونه سحرها حتى در زمان ما نيز كمياب نيست.
***
٦- سحر از نظر اسلام
در اين مورد فقهاى اسلام همه مى‌گويند: ياد گرفتن و انجام اعمال سحر و جادوگرى حرام است.
در اين قسمت احاديثى از پيشوايان بزرگ اسلام رسيده است كه در كتاب‌هاى معتبر ما نقل گرديده، از جمله اين كه:
على عليه السلام مى‌فرمايد: مَنْ تَعَلَّمَ شَيْئاً مِنَ السِّحْرِ قَلِيلًا أَوْ كَثِيراً فَقَدْ كَفَرَ وَ كانَ آخِرَ عَهْدِهِ بِرَبِّه ...: «كسى كه سحر بياموزد، كم يا زياد، كافر شده است، و رابطه او با خداوند به كلى قطع مى‌شود ...». «١»