تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٣
٥- «سحر» چيست و از چه زمانى پيدا شده؟
در اين كه «سحر» چيست، و از چه تاريخى به وجود آمده؟ بحث فراوان است، اين قدر مىتوان گفت كه سحر از زمانهاى خيلى قديم در ميان مردم رواج داشته است، ولى تاريخ دقيقى براى آن در دست نيست، و نيز نمىتوان گفت، چه كسى براى نخستين بار جادوگرى را به وجود آورد؟
ولى از نظر معنى و حقيقت سحر مىتوان گفت: سحر نوعى اعمال خارق العاده است كه آثارى از خود در وجود انسانها به جا مىگذارد و گاهى يك نوع چشمبندى و تردستى است، و گاه تنها جنبه روانى و خيالى دارد.
«سحر» از نظر لغت به دو معنى آمده است:
١- به معنى خدعه، نيرنگ، شعبده و تردستى و به تعبير «قاموس اللغه»: سحر يعنى خدعه كردن.
٢- كُلُّ ما لَطُفَ وَ دَقَّ: «آنچه عوامل آن نامرئى و مرموز باشد».
در «مفردات راغب» كه مخصوص واژههاى قرآن است به سه معنى اشاره شده:
١- خدعه و خيالات بدون حقيقت و واقعيت، همانند شعبده و تردستى.
٢- جلب شيطانها از راههاى خاصى و كمك گرفتن از آنان.
٣- معنى ديگرى است كه بعضى پنداشتهاند و آن اين كه: ممكن است با وسائلى ماهيت و شكل اشخاص و موجودات را تغيير داد، مثلًا انسان را به وسيله آن به صورت حيوانى در آورد، ولى اين نوع خيال و پندارى بيش نيست و واقعيت ندارد. «١»
از بررسى حدود ٥١ مورد كلمه «سحر» و مشتقات آن در سورههاى قرآن از