تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠

٩٩ وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلَّا الْفاسِقُونَ
١٠٠ أَ وَ كُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَهُ فَريقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لايُؤْمِنُونَ
١٠١ وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَريقٌ مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لايَعْلَمُونَ
ترجمه:
٩٩- ما نشانه‌هاى روشنى براى تو فرستاديم؛ و جز فاسقان كسى به آنها كفر نمى‌ورزد.
١٠٠- و آيا چنين نيست كه هر بار آنها (يهود) پيمانى (با خدا و پيامبر) بستند، جمعى از ايشان آن را دور افكندند (و مخالفت كردند)؟! آرى، بيشتر آنان ايمان نمى‌آورند.
١٠١- و هنگامى كه فرستاده‌اى از سوى خدا به سراغشان آمد، و با نشانه‌هائى كه نزد آنها بود مطابقت داشت، جمعى از آنان كه به آنها كتاب (آسمانى) داده شده بود، كتاب خدا را پشت سر افكندند؛ گوئى هيچ از آن خبر ندارند!
شأن نزول:
در مورد آيه اول شأن نزولى از «ابن عباس» نقل شده است و آن اين كه:
«ابن صوريا» دانشمند يهودى از روى لجاج و عناد به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله گفت: تو چيزى كه براى ما مفهوم باشد نياورده‌اى! و خداوند نشانه روشنى بر تو نازل