تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢

هنگامى كه به نماز بر مى‌خيزم «بسم اللّه» را در آغاز حمد بخوانم؟
فرمود: بلى!
مجدداً سؤال كردم هنگامى كه حمد تمام شد و سوره‌اى بعد از آن مى‌خوانم «بسم اللّه» را با آن بخوانم؟ باز فرمود آرى. «١»
٢- «دارقطنى» از علماى سنت به سند صحيح از على عليه السلام نقل مى‌كند: مردى از آن حضرت پرسيد «السبع المثانى» چيست؟
فرمود: سوره حمد است.
عرض كرد: سوره «حمد»، شش آيه است فرمود: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» نيز آيه‌اى از آن است. «٢»
٣- «بيهقى»، محدث مشهور اهل سنت با سند صحيح از طريق «ابن جبير» از ابن عباس چنين نقل مى‌كند: إِسْتَرَقَ الشَّيْطانُ مِنَ النَّاسِ، أَعْظَمَ آيَةٍ مِنَ الْقُرْآنِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ:
«مردم شيطان صفت، بزرگترين آيه قرآن، بسم اللّه الرحمن الرحيم را سرقت كردند» (اشاره به اين كه در آغاز سوره‌ها آن را نمى‌خوانند). «٣»
گذشته از همه اينها سيره مسلمين همواره بر اين بوده كه هنگام تلاوت قرآن بسم اللّه را در آغاز هر سوره‌اى مى‌خواندند، و متواتراً نيز ثابت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را نيز تلاوت مى‌فرمود، چگونه ممكن است چيزى جزء قرآن نباشد و پيامبر و مسلمانان همواره آن را ضمن قرآن بخوانند و بر آن مداومت كنند.