تفسير:
تعصب‌هاى نژادى يهود
در تفسير آيات گذشته خوانديم يهود با آن همه زحمات و مشكلاتى كه در راه رسيدن به «پيامبر موعود تورات» متحمل شدند به خاطر حسد، يا به خاطر اين كه اين پيامبر از بنى اسرائيل نيست، و منافع شخصى آنها را به خطر مى‌اندازد از اطاعت و ايمان به او سرباز زدند.
در تعقيب آن در آيات مورد بحث، به جنبه تعصبات نژادى يهود كه در تمام دنيا به آن معروفند اشاره كرده، چنين مى‌گويد: «هنگامى كه به آنها گفته شود: به آنچه خداوند نازل فرموده ايمان بياوريد، مى‌گويند: ما به چيزى ايمان مى‌آوريم كه بر خود ما نازل شده باشد (نه بر اقوام ديگر) و به غير آن كافر مى‌شوند» «وَ إِذا قيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَكْفُرُونَ بِما وَرائَهُ».
آنها نه به «انجيل» ايمان آوردند و نه به قرآن، بلكه تنها جنبه‌هاى نژادى و منافع خويش را در نظر مى‌گرفتند «در حالى كه اين قرآن حق است و منطبق بر نشانه‌ها و علامت‌هائى است كه در كتاب خويش خوانده بودند» «وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ».
پس از آن پرده از روى دروغ آنان بر داشته مى‌گويد: اگر بهانه عدم ايمان شما اين است كه محمّد صلى الله عليه و آله از شما نيست «پس چرا به پيامبران خودتان در گذشته ايمان نياورديد؟ پس چرا آنها را كشتيد اگر راست مى‌گوئيد و ايمان داريد»؟! «قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ».
اگر به راستى آنها به «تورات» ايمان داشتند، توراتى كه قتل نفس را گناه بزرگى مى‌شمرد، نمى‌بايست پيامبران بزرگ خدا را به قتل برسانند.
از اين گذشته، اصولًا اين سخن كه ما تنها به دستوراتى ايمان مى‌آوريم كه بر