«آنها به آنچه خداوند نازل كرده بود، به خاطر حسد كافر شدند، و معترض بودند؛ چرا خداوند آيات خود را بر هر كس از بندگان خود بخواهد به فضل خويش نازل مى‌كند» «أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ».
گويا انتظار داشتند پيامبر موعود صلى الله عليه و آله از بنى اسرائيل و از ميان خود آنها باشد و از نزول قرآن بر ديگرى ناراحت بودند!
و در پايان آيه مى‌گويد: «لذا شعله‌هاى خشم خداوند يكى پس از ديگرى آنها را فرو گرفت و براى كافران مجازات خواركننده است» «فَبائُوا بِغَضَبٍ عَلى‌ غَضَبٍ وَ لِلْكافِرينَ عَذابٌ مُهينٌ».
***
نكته‌ها:
١- يك معامله زيان‌آور
آرى، يهود معامله زيان‌آورى انجام دادند؛ چرا كه در آغاز از مناديان اسلام بودند و حتى زندگى در «مدينه» را با تمام مشكلاتش براى رسيدن به اين مقصود بر گزيدند، اما پس از ظهور پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، تنها به خاطر اين كه او از بنى اسرائيل نيست و يا منافع شخصيشان را به خطر مى‌اندازد به او كافر شدند، چه معامله‌اى از اين زيانبارتر كه انسان نه تنها به مقصودش نرسد بلكه پس از صرف تمام نيروها در جهت ضد آن قرار گيرد، و خشم و غضب خدا را براى خود فراهم سازد.
در سخنى از امير مؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: إِنَّهُ لَيْسَ لِانْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَاّ الْجَنَّةَ فَلاتَبِيعُوها إِلاّ بِها: «براى وجود شما قيمتى جز بهشت نيست، خود را به