تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٩

٨٧ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لاتَهْوى‌ أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَريقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَريقاً تَقْتُلُونَ
٨٨ وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَليلًا ما يُؤْمِنُونَ
ترجمه:
٨٧- ما به موسى‌ كتاب (تورات) داديم؛ و بعد از او، پيامبرانى پشت سر هم فرستاديم؛ و به عيسى بن مريم دلائل روشن داديم؛ و او را به وسيله روح القدس تأئيد كرديم. آيا چنين نيست كه هر زمان، پيامبرى چيزى بر خلاف هواى نفس شما آورد، در برابر او تكبر كرديد (و از ايمان آوردن خوددارى نموديد)؛ پس عده‌اى را تكذيب كرده، و جمعى را به قتل رسانديد؟!
٨٨- و گفتند: دل‌هاى ما در غلاف است! (و ما از گفته تو چيزى نمى‌فهميم.) خداوند آنها را به خاطر كفرشان، از رحمت خود دور ساخته، و كمتر ايمان مى‌آورند.
تفسير:
دل‌هائى كه در غلاف است
باز روى سخن در اين آيات به بنى اسرائيل است، هر چند مفاهيم و معيارهاى آن عموميت دارد و همگان را در بر مى‌گيرد.
نخست مى‌گويد: «ما به موسى‌ كتاب آسمانى (تورات) داديم» «وَ لَقَدْ آتَيْنا