تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣
٨- «يكديگر را از خانهها و كاشانههاى خود بيرون نكنيد» «وَ لاتُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ».
٩- چنان چه كسى در ضمن جنگ از شما اسير شد، همه براى آزادى او كمك كنيد، فديه دهيد و او را آزاد سازيد (اين ماده از پيمان از جمله «وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ» كه بعداً خواهد آمد استفاده مىشود).
شما به همه اين مواد اقرار كرديد و بر اين پيمان گواه بوديد «ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ».
***
ولى شما بسيارى از مواد اين ميثاق الهى را زير پا گذاشتيد «شما همانها هستيد كه يكديگر را به قتل مىرسانيد و جمعى از خود را از سرزمينشان آواره مىكنيد» «ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَريقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ».
«و در انجام اين گناه و تجاوز، به يكديگر كمك مىكنيد» «تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ».
اينها همه بر ضد پيمانى بود كه با خدا بسته بوديد، درست است كه شما به بعضى از دستورات تورات عمل مىكنيد يعنى: «هنگامى كه بعضى از آنها به صورت اسيران نزد شما بيايند فديه مىدهيد و آنها را آزاد مىسازيد» «وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ».
اما چرا در بيرون ساختن آنها از خانه و كاشانهشان كه حرام است اقدام مىكنيد، لذا مىفرمايد: اين فديه و آزادى درست «اما بيرون ساختن آنها از خانه و كاشانهشان از آغاز بر شما حرام بود» «وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ».
شما در دادن فدا و آزاد ساختن اسيران به حكم تورات و پيمان الهى استناد مىكنيد، اما در بقيه اعتنا نمىكنيد «آيا به بعضى از دستورات كتاب الهى ايمان