همه چيز است، دليلى بر مسأله معاد نيز مى‌باشد، و لذا در آيه ٧٣ خوانديم:
«كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى‌» كه اشاره به مسأله معاد است، «وَ يُريكُمْ آياتِهِ» كه اشاره به قدرت و عظمت پروردگار مى‌باشد.
از اين گذشته، نشان مى‌دهد: اگر خداوند بر گروهى غضب مى‌كند بى دليل نيست، بنى اسرائيل در تعبيراتى كه در اين داستان در برابر موسى‌ عليه السلام داشتند، نهايت جسارت را نسبت به او و حتى خلاف ادب نسبت به ساحت قدس خداوند نمودند.
در آغاز گفتند: آيا تو ما را مسخره مى‌كنى؟ و به اين ترتيب پيامبر بزرگ خدا را متهم به سخريه نمودند.
در چند مورد مى‌گويند: از خدايت بخواه ... مگر خداى موسى‌ با خداى آنها فرق داشت؟ با اين كه موسى‌ صريحاً گفته بود، خدا به شما دستور مى‌دهد.
در يك مورد مى‌گويند: اگر پاسخ اين سؤال را بگوئى ما هدايت مى‌شويم كه مفهومش آن است كه بيان قاصر تو موجب گمراهى است و در پايان كار مى‌گويند: حالا حق را آوردى!
اين تعبيرات همه، دليل بر جهل، نادانى، خود خواهى و لجاجت آنها مى‌باشد.
از اين گذشته، اين داستان به ما درس مى‌دهد كه سخت‌گير نباشيم تا خدا بر ما سخت نگيرد، به علاوه انتخاب گاو براى كشتن شايد براى اين بوده كه بقاياى فكر گوساله‌پرستى و بت‌پرستى را از مغز آنها بيرون براند.
***
نيكى به پدر
مفسران در اينجا يادآور مى‌شوند اين گاو در آن محيط منحصر به فرد بوده است و بنى اسرائيل آن را به قيمت بسيار گزافى خريدند.