بنابراين «نه ترسى از آينده دارند و نه غمى از گذشته» «وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ».
اين آيه، تقريباً با همين عبارت در سوره «مائده» آيه ٦٩ آمده، و با تفاوتى بيشتر در سوره «حج» آيه ١٧ آمده است.
مطالعه آياتى كه در اطراف آيه سوره «مائده» آمده است نشان مى‌دهد: يهود و نصارى به خود مى‌باليدند كه دينشان از اديان ديگر بهتر است و بهشت را دربست منحصر به خود مى‌دانستند.
شايد همين تفاخر ميان جمعى از مسلمانان نيز بود، آيه مورد بحث مى‌گويد: ايمان ظاهرى مخصوصاً بدون انجام عمل صالح- چه از مسلمانان باشد و چه از يهود و نصارى و پيروان اديان ديگر- بى‌ارزش است.
ايمان واقعى و خالص به خدا و دادگاه بزرگ قيامت كه با كار نيك و عمل صالح توأم باشد، در پيشگاه خدا ارزش دارد، تنها اين برنامه موجب پاداش و جلب آرامش و امنيت مى‌گردد.
***
يك سؤال مهم
بعضى از بهانه‌جويان، آيه فوق را دستاويزى براى افكار نادرستى از قبيل صلح كل و اين كه پيروان هر مذهبى بايد به مذهب خود عمل كنند، قرار داده‌اند.
آنها مى‌گويند: بنا بر اين آيه لازم نيست يهود و نصارى و پيروان اديان ديگر اسلام را پذيرا شوند، همين قدر كه به خدا و آخرت ايمان داشته باشند و عمل صالح انجام دهند، كافى است.
پاسخ:
به خوبى مى‌دانيم: آيات قرآن يكديگر را تفسير مى‌كنند، قرآن در آيه ٨٥