تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧
مخصوص پرگوشتى است كه شبيه و اندازه كبوتر است، و اين پرنده در آن سرزمين معروف مىباشد.
البته لطف مخصوص خداوند به بنى اسرائيل در دوران سرگردانيشان در بيابان سينا، سبب شده بود كه اين پرنده به طور فراوان در طول اين مدت در آنجا وجود داشته باشد، تا بتوانند از آن استفاده كنند، و گرنه به طور عادى مشكل بود چنين نعمتى نصيبشان شود.
***
٣- چرا تعبير به «أَنْزَلْنا» شده؟
بايد توجه داشت «أَنْزَلْنا» هميشه به معنى فرو فرستادن از مكان بالا نيست، چنان كه در آيه ٦ سوره «زمر» مىخوانيم: وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ: «هشت زوج از چهار پايان براى شما نازل كرد».
معلوم است انعام (چهار پايان) از آسمان فرود نيامدند، بنابراين «أَنْزَلْنا» در اين گونه موارد يا به معنى «نزول مقامى» است، يعنى نعمتى كه از يك مقام برتر به مقام پائينتر داده مىشود.
و يا از ماده «انزال» به معنى مهمانى كردن است؛ چرا كه گاه انزال و نزل (بر وزن رسل) به معنى پذيرائى كردن آمده، چنان كه در سوره «واقعه» آيه ٩٣ درباره جمعى از دوزخيان مىخوانيم: فَنُزُلٌ مِنْ حَميم: «آنها با حميم (نوشابه سوزان دوزخ) پذيرائى مىشوند»!
و در سوره «آل عمران» آيه ١٩٨ درباره بهشتيان مىخوانيم: خالِدينَ فيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّه: «مؤمنان همواره در بهشت خواهند بود كه ميهمان خدا هستند».
و از آنجا كه بنى اسرائيل در حقيقت در آن سرزمين ميهمان خدا بودند،