تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧

الْقُرْآنِ الْعَظِيمِ وَ إِنَّ فاتِحَةَ الْكِتابِ أَشْرَفُ ما فِي كُنُوزِ الْعَرْش:
«خداوند بزرگ به خاطر دادن سوره حمد، بالخصوص بر من منت نهاده و آنرا در برابر قرآن عظيم قرار داده، و سوره حمد باارزش‌ترين ذخائر گنج‌هاى عرش خدا است»!. «١»
***
٤- تأكيد بر تلاوت اين سوره
با توجه به بحث‌هاى فوق كه تنها بيان گوشه‌اى از فضيلت سوره «حمد» بود، روشن مى‌شود: چرا در احاديث اسلامى در منابع شيعه و سنى اين همه تأكيد بر تلاوت آن شده است، تلاوت آن به انسان، روح و ايمان مى‌بخشد، او را به خدا نزديك مى‌كند، صفاى دل و روحانيت مى‌آفريند، اراده انسان را نيرومند و تلاش او را در راه خدا و خلق افزون مى‌سازد، و ميان او و گناه و انحراف فاصله مى‌افكند.
به همين دليل، در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: رَنَّ إِبْلِيسُ أَرْبَعَ رَنَّاتٍ أَوَّلُهُنَّ يَوْمَ لُعِنَ، وَ حِينَ أُهْبِطَ إِلَى الأَرْضِ، وَ حِينَ بُعِثَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله عَلى‌ حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ، وَ حِينَ أُنْزِلَتْ أُمُّ الْكِتاب:
«شيطان چهار بار فرياد كشيد و ناله سر داد، نخستين بار روزى بود كه از درگاه خدا رانده شد، سپس هنگامى بود كه از بهشت به زمين تنزل يافت، سومين بار هنگام بعثت محمّد صلى الله عليه و آله بعد از فترت پيامبران بود، و آخرين بار زمانى بود كه سوره حمد نازل شد»! «٢»
***