چون قرآن صحت تورات و انجيل موجود در عصر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را تصديق نموده، مسلمانان بايد اين كتب را به عنوان كتب آسمانى دست‌نخورده به رسميت بشناسند.
پاسخ:
آيات مختلفى از قرآن گواهى مى‌دهد: نشانه‌هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و آئين او در همان كتاب‌هاى محرّف كه در آن زمان در دست يهود و نصارى‌ بوده وجود داشته است؛ زيرا مسلّم است كه منظور از تحريف اين كتب آسمانى اين نيست كه تمام كتاب‌هاى موجود، باطل و بر خلاف واقع مى‌باشد، بلكه قسمتى از تورات و انجيل واقعى در لابلاى همين كتب وجود داشته و دارد، و نشانه‌هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، در همين كتب و يا ساير كتاب‌هاى مذهبى كه در دست يهود و نصارى‌ بوده، وجود داشته است (و الآن هم بشاراتى در آنها هست).
به اين ترتيب، ظهور پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله و كتاب آسمانى او عملًا تمام آن نشانه‌ها را تصديق مى‌نموده؛ زيرا با آن مطابقت داشته است.
بنابراين، معنى تصديق قرآن نسبت به تورات و انجيل اين است كه صفات و ويژگى‌هاى پيغمبر صلى الله عليه و آله با نشانه‌هائى كه در تورات و انجيل آمده، مطابقت كامل دارد.
استعمال واژه «تصديق» در معنى «مطابقت» در آيات ديگر قرآن نيز مشاهده مى‌شود، از جمله در آيه ١٠٥ سوره «صافات» به ابراهيم عليه السلام مى‌گويد: قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا: «تو تصديق خواب خود نمودى» يعنى عمل تو مطابق خوابى است كه ديده‌اى، و در آيه ١٥٧ سوره «اعراف»: «الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الإِنْجيل ...» اين معنى صريحاً بيان شده، يعنى اوصافى كه در او مى‌بينند مطابق است با آنچه در تورات يافته‌اند.
در هر حال، آيات فوق چيزى جز «تصديق عملى» قرآن و پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت به نشانه‌هاى حقانيت او كه در كتب گذشته بوده است نيست، و دلالتى بر تصديق تمام مندرجات تورات و انجيل، ندارد به علاوه آيات متعددى از قرآن