مثلًا علم هيئت هم اكنون به جائى رسيده است كه بسيار حيرت‌انگيز است، آنچه رصدخانه‌هاى بزرگ كشف كرده‌اند، فاصله‌اى به اندازه هزار ميليون (يك ميليارد) سال نورى مى‌باشد، و خود معترفند: تازه اين آغاز جهان است نه پايان آن، پس چه مانع دارد كه در آينده با پيشرفت علم هيئت آسمان‌ها، كهكشان‌ها و عوالم ديگرى كشف گردد؟
بهتر اين است اين سخن را از زبان، يكى از رصدخانه‌هاى بزرگ جهان بشنويم.
***
٣- عظمت كائنات
رصدخانه «پالومار» عظمت جهان بالا را چنين توصيف مى‌كند:
«... تا وقتى كه دوربين رصدخانه پالومار را نساخته بودند، وسعت دنيائى كه به نظر ما مى‌رسيد بيش از پانصد سال نورى نبود، ولى، اين دوربين وسعت دنياى ما را به هزار ميليون سال نورى رساند، و در نتيجه ميليون‌ها كهكشان جديد كشف شد كه بعضى از آنها هزار ميليون سال نورى با ما فاصله دارند، ولى، بعد از فاصله هزار ميليون سال نورى فضاى عظيم، مهيب و تاريكى به چشم مى‌خورد كه هيچ چيز در آن ديده نمى‌شود، يعنى روشنائى از آنجا عبور نمى‌كند تا صفحه عكاسى دوربين رصدخانه را متأثر كند.
اما بدون ترديد در آن فضاى مهيب و تاريك صدها ميليون كهكشان وجود دارد كه دنيائى كه در سمت ما است با جاذبه آن كهكشان‌ها نگهدارى مى‌شود.
تمام اين دنياى عظيمى كه به نظر مى‌رسد و داراى صدها هزار ميليون كهكشان است جز ذره‌اى كوچك و بى مقدار از يك دنياى عظيم‌تر نيست و هنوز