تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤
آنچه در درون فطرت او است بهره نگيرد و يا از نيروهاى خدا داد در مسير خطا استفاده كند، پيمان خدا را شكسته است.
آرى فاسقان، همه يا قسمتى از اين پيمانهاى فطرى الهى را زير پا مىگذارند.
آنگاه به دومين نشانه آنها اشاره كرده مىگويد: «آنها پيوندهائى را كه خدا دستور داده بر قرار سازند قطع مىكنند» «وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ».
گر چه بسيارى از مفسران اين آيه را ناظر به خصوص به قطع رحم و بريدن رابطه خويشاوندى دانستهاند، ولى دقت در مفهوم آيه، نشان مىدهد معنى وسيعتر و عمومىترى دارد كه مسأله «قطع رحم» يكى از مصداقهاى آن است.
زيرا آيه مىگويد: فاسقان پيوندهائى را كه خدا دستور داده بر قرار بماند قطع مىكنند، اين پيوندها شامل پيوند خويشاوندى، پيوند دوستى، پيوندهاى اجتماعى، پيوند و ارتباط با رهبران الهى و پيوند و رابطه با خدا مىشود، و به اين ترتيب نبايد معنى آيه را منحصر به قطع رحم و زير پا گذاشتن رابطههاى خويشاوندى دانست.
لذا بعضى از مفسران آن را به قطع رابطه با پيامبران و مؤمنان، يا قطع رابطه با پيامبران ديگر و كتب آسمانى آنها كه خدا دستور پيوند با همه آنها را داده است تفسير كردهاند كه پيدا است اين تفسيرها نيز بيان كننده بخشى از مفهوم كلى آيه است.
در بعضى از روايات جمله «ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ» به رابطه با امير مؤمنان عليه السلام و ائمه اهل بيت عليهم السلام تفسير شده است. «١»