تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١

كسانى توفيق را سلب مى‌كند نتيجه مستقيم اعمال خود آنها است.
اين حقيقت را در ضمن يك مثال ساده مى‌توان مشخص ساخت هنگامى كه انسان از كنار يك پرتگاه يا يك رودخانه خطرناك مى‌گذرد، هر چه خود را به آن نزديك‌تر سازد جاى پاى او لغزنده‌تر، احتمال سقوطش بيشتر و احتمال نجات كمتر مى‌شود و هر قدر خود را از آن دور مى‌سازد جاى پاى او محكم‌تر و مطمئن‌تر مى‌گردد و احتمال سقوطش كمتر مى‌شود، اين يكى هدايت و آن ديگرى ضلالت نام دارد.
از مجموع اين سخن، پاسخ گفته كسانى كه به آيات هدايت و ضلالت خرده گرفته‌اند به خوبى روشن مى‌شود.
***
٤- فاسقان كيانند؟
منظور از «فاسقين» كسانى هستند كه از راه و رسم عبوديت و بندگى پا بيرون نهاده‌اند زيرا «فسق» از نظر ريشه لغت به معنى خارج شدن هسته از درون خرما است سپس در اين معنى توسعه داده شده و به كسانى كه از جاده بندگى خداوند بيرون مى‌روند اطلاق شده است.
***