تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٥
رنگهاى گوناگون در مىآيند، به قيافه و زبانهاى متعدد خودنمائى مىكنند از هر وسيلهاى براى فريفتن و در هم شكستن شما استفاده مىكنند، و در هر كمينگاهى به كمين شما مىنشينند، بد باطن و خوشظاهرند، و در نهان براى فريب مردم گام بر مىدارند، از بيراههها حركت مىكنند، و گفتارشان به ظاهر شفا بخش، اما كردارشان دردى است درمانناپذير، به رفاه و آسايش مردم حسد مىورزند و (اگر به كسى) بلائى وارد شود خوشحال مىشوند، اميدواران را مأيوس مىكنند، در هر راهى كشتهاى دارند، در هر دلى راهى و در هر مصيبتى اشك ساختگى مىريزند، مدح و تمجيد را به يكديگر قرض مىدهند و انتظار پاداش و جزا مىكشند، اگر چيزى بخواهند اصرار مىورزند، و اگر ملامت كنند پردهدرى مىنمايند». «١»
***
٤- كارشكنىهاى منافقان
نه تنها براى اسلام كه براى هر آئين انقلابى و پيشرو، منافقان خطرناكترين گروهاند، آنها در لابلاى صفوف مسلمانان نفوذ مىكنند و از هر فرصتى براى كارشكنى استفاده مىنمايند.
گاهى مؤمنان راستين را كه با اخلاص تمام، سرمايه مختصرى را در راه خدا انفاق مىكردند مورد استهزاء قرار مىدادند، چنان كه قرآن مىگويد: الَّذينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعينَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذينَ لا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليم:
«آنها كه مؤمنان با اخلاص را به خاطر انفاقهاى (كوچك اما بىريا) مسخره