كسانى كه داراى اين درك و ديد باشند، روح خود را از تعصب پاك مى‌سازند و به آنچه همه پيامبران الهى براى هدايت و تكامل انسان‌ها آورده‌اند، ايمان پيدا مى‌كنند، همه هاديان و راهنمايان راه توحيد را محترم مى‌شمرند.
البته ايمان به دستورات پيامبران پيشين مانع از آن نخواهد بود كه فكر و عمل خود را با آئين آخرين پيامبر صلى الله عليه و آله كه آخرين حلقه سلسله تكاملى اديان است تطبيق دهند؛ چرا كه اگر غير از اين كنند در مسير تكامل خود گامى به عقب برداشته‌اند.
٥- ايمان به آخرت
ويژگى دوم، ايمان به رستاخيز آخرين صفتى است كه در اين سلسله از صفات براى پرهيزگاران بيان شده است، «آنها به آخرت قطعاً ايمان دارند» (وَ بِالآْخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ).
آنها يقين دارند كه انسان، مهمل، عبث و بى‌هدف آفريده نشده، آفرينش براى او خط سيرى تعيين كرده است كه با مرگ هرگز پايان نمى‌گيرد، چرا كه اگر در همين جا همه چيز ختم مى‌شد، مسلماً اين همه غوغا براى اين چند روز زندگى، عبث و بيهوده بود.
او اعتراف دارد: عدالت مطلق پروردگار در انتظار همگان است و چنان نيست كه اعمال ما در اين جهان، بى‌حساب و پاداش باشد.
اين اعتقاد به او آرامش مى‌بخشد، از فشارهائى كه در طريق انجام مسئوليت‌ها بر او وارد مى‌شود نه تنها رنج نمى‌برد كه از آن استقبال مى‌كند، همچون كوه در برابر حوادث مى‌ايستد، در برابر بى‌عدالتى‌ها تسليم نمى‌شود، و مطمئن است كوچك‌ترين عمل نيك و بد، پاداش و كيفر دارد، بعد از مرگ به جهانى وسيع‌تر كه خالى از هر گونه ظلم و ستم است انتقال مى‌يابد و از رحمت