«... شنيدم شب شنبه هفدهم آقا على حكمى به رحمت خدا رفت. ديگر شرح ملالت خود را نمى‌توانم [بدهم‌] و ديگر محال است اين دوره جفت آن بزرگوار را بپروراند. خداوند ان شاء الله روانش را شاد بدارد. مسلمان و شيعه حقيقى كه در اين زمان بود همان بود ...» [٢]

روزنامه اختر خبر رحلت حكيم مؤسس را چنين اعلام داشت:

«صدر المتألهين آقا على مدرس زنوزى كه از اجله حكماى ايران زمين بود، در شب شنبه هفدهم ذى القعده جهان فانى را بدرود گفته، مرغ روح پاكش به كنگره خلد برين پرواز نموده است. از قرارى كه اشتهار دارد آن مرحوم مغفور علاوه بر اين‌كه در فن معقول و منقول بويژه حكمت الهى و علم كلام و منطقيات و تأويل، قدوه معاصرين بود، در صفاى باطن و تهذيب سير و ارشاد نيز هدايت به سوى راه راست نموده پيوسته از زمره طالبين حق دستگيرى فرموده است.

سالها بايد به راه فيض ديد تا بزرگى آنچنان آيد پديد» [٣]

شيخ آقا بزرگ طهرانى در طبقات اعلام الشيعه نوشته است كه در تشييع عظيم پيكر پاك اين عالم ربانى شركت داشته كرارا موفق به زيارت قبر اين حكيم الهى شده است. [٤]

يكى از شاگردان حكيم مؤسس بنام ميرزا لطف على صدر الافاضل مشهور به دانش تبريزى (١٢٦٨- ١٣٥٠) در رثاى استاد بزرگ خود كه بيست و دو سال از محضرش كسب فيض كرده بود دو قصيده سوزناك در سال ١٣٠٧ به زبان عربى سروده است و ماده تاريخ وفات آقا على را در انتهاى هردو قصيده متذكر شده است. [٥] قصيده نخست در بحر رجز مسدس و شامل ٣٩ بيت به شرح ذيل است:

[١]. مقدمه شرح اسرار الآيات ملاصدرا، جلد سوم مجموعه مصنفات حكيم مؤسس.

[٢]. روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه ص ٧٠٥.

[٣]. روزنامه اختر نهم صفر ١٣٠٨ هجرى قمرى، تهران.

[٤]. شيخ آقا بزرگ طهرانى، طبقات اعلام الشيعه، القسم الرابع من الجزء الاول، ١٤٧٤.

[٥]. اين دو قصيده نخستين بار در روزنامه اختر (٩ صفر ١٣٠٨) همراه با خبر وفات آقا على منتشر شد. سپس عبرت نائينى (محمّد على مصباحى) آن را در هر دو كتاب خود همراه با ديگر اشعار صدر الافاضل دانش تبريزى به تفصيل نقل كرده است: نامه فرهنگيان صفحه ٤٩٩ تا ٥٠١ و مدينة الادب ج ٣ ص ٢٦٠. هر دو كتاب توسط كتابخانه مجلس شوراى اسلامى در سال ١٣٧٧ منتشر شده است.