جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦١٨ - فصل اول در بيان مقدمات نكاح
و دعاى منقول خواندن و طلبيدن فرزند صالح و تمام اعضا، و موزههاى زن را از پاى او كندن و پاهاى او را با آب شستن و در دور خانه ريختن، كه بركات بسيار به وقوع آن افعال در آن خانه به هم رسد.
بيست و هفتم: دخول كردن در شب.
بيست و هشتم: در وقت دخول و بعد از دخول «بسماللَّه الرحمن الرحيم» گفتن.
بيست و نهم: با وضو بودن هر يك از زن و شوهر.
سىام: غلام خود را رخصت نكاح دادن اگر خواهد كه نكاح كند.
سى و يكم: منى را در خارج فرج ريختن هرگاه كنيز حامله خريده باشد [١] و بعد از چهار ماه خواهد كه با او دخول كند.
سى ودوم: مشخّصكردن مهر پيش ازدخول اگردروقت عقد مشخّصنكرده باشند.
سى و سوم: بيشتر از يك زن آزاد نخواستن. [٢]
سى و چهارم: چشم خود را در وقت جماع پوشيدن.
و امّا آن هشت امر حرام:
اوّل: خواستگارى كردن زنى كه او را ديگرى خواستگارى كرده باشد و اجابت نموده باشند. و بعضى از مجتهدين اين را مكروه مىدانند. [٣][١]
______________________________
[١]-
هرگاه كنيزى خريده كه حامله است از غير مولايش چه از زنا باشد و چه از غير زنا
مقاربت باآن زن جايز نيست تا وضع حملش بشود بنابر احوط بلكه اظهر، و اگر مقاربت
نمود و عزل نكرد احوط اين است كه آن طفل را نفروشد، بلكه آزاد كند و چيزى از ميراث
براى او وصيّت كند. (نخجوانى، يزدى)
[٢] استحباب اين امر مشكل است. (تويسركانى)
[٣] قول به كراهت اقوى است و قول به حرمت احوط است. (تويسركانى)
* احوط ترك خواستگارى زنى است كه مخطوبه غير باشد و اجابت كرده باشد. (دهكردى)
* و اين قول اظهر است. (نخجوانى)
* اقوى است. (يزدى)
[١] محقّق، مختصر نافع: ١٨١. فاضل مقداد، تنقيح ٣: ١٤١. صيمرى، غاية المرام ٣: ٨٢.