جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦١٦ - فصل اول در بيان مقدمات نكاح
و مؤمن باشند.
دهم: اختيار زن صاحب جمال كردن، به شرطى كه مهر او كم باشد و قصد جمال او نكند.
يازدهم: اختيار زنى كردن كه خويش او باشد جهت صله رحم. خلاف مر سنّيان را كه ايشان نكاح خويشان را مكروه مىدانند.
دوازدهم: اختيار مؤمنه كردن، زيرا كه نكاح زنى كه سنّى باشد مكروه است.
سيزدهم: عقد را در نكاح دائمى ظاهر كردن.
چهاردهم: گواه گرفتن بر عقد.
پانزدهم: خطبه خواندن پيش از عقد، و مىبايد كه اين خُطبه مشتمل باشد بر حمد خداى تعالى و صلوات بر حضرت رسالت پناه و ائمّه معصومين : و گفتن «الحمدُ للَّهِ» كافى است. و بعضى از سنّيان خطبه خواندن را واجب مىدانند[١].
شانزدهم: شب عقد كردن. خلاف مر سنّيان را كه ايشان در روز جمعه سنّت مىدانند.
هفدهم: ديدن روى و دستهاى زنى كه اراده نكاح او داشته باشد و ايستاده و نشسته ديدن او.
هجدهم: طعام دادن جماعتى از فقراى مؤمنان يك روز يا دو روز. و بعضى از سنّيان اين طعام دادن را واجب مىدانند.[٢] وسنّتاستكه اين طعامدادن در روز باشد.
نوزدهم: اجابت كردن و رفتن به مجلس عروسى و خوردن طعام آن و اگر چه روزه سنّتى داشته باشد خصوصاً اگر داند كه افطار نكند صاحب طعام آزرده مىشود.
و امّا اگر مجلس عروسى مشتمل باشد بر چيزهاى حرام رفتن به آنجا حرام است، مگرآنكهكسى باشدكه او را ازآن منع تواندكرد، يا آنكه بهواسطه خاطراوچيزهاى حرام
[١] ابن قدامه در مغنى ٧: ٤٣٣ و نووى در مجموع ١٦: ٢٠٧ و شيخ در خلاف ٤: ٢٤٩، اين قول را به داود نسبت دادهاند.
[٢] ماوردى در حاوى كبير ٩: ٥٥٥ و ٥٥٦ و ابن قدامه در مغنى ٨: ١٠٥ و مجموع ١٦: ٣٩٢ به امام شافعى و بعض اصحاب نسبت دادهاند.