جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٦٠ - فصل اول در بيان آنچه موجب خونبها مىشود
سى و پنجم آنكه: كسى كارى كند كه زن او حامله نشود. [١]
سى و ششم آنكه: كسى كارى كند كه هميشه بول از شخصى آيد و منقطع نشود بر قول بعضى از مجتهدين [٢][١].
سى و هفتم آنكه: كسى كارى كند كه شخصى حرف نتواند زد و زبان داشته باشد، و اگر بعضى از حروف را تواند گفت و بعضى را نتواند گفت قياس بر بيست و هشت حرف بايد كرد.
سى و هشتم آنكه: كسى هردو استخوانى كه دندانهاى آدمى برآن نشسته و گوشت روئيده بشكند هر گاه دندانها با آن نباشد. [٣]
سى و نهم آنكه: كسى گردن شخصى را بشكند و همچنان كج بماند.
چهلم آنكه: كسى كارى كند كه چيزى به گلوى شخصى فرو نرود.
چهل و يكم آنكه: كسى هردو دست كسى را از بند دست كه آن را زَنَد گويند ببرد.
چهل ودوم آنكه: كسى دو استخوان دست كسىرا كه ذراع گويند تا مرفق جدا كند.
چهل و سوم آنكه: كسى هردو بازوى كسى را تا دوش جدا از دست ببرد.
چهل و چهارم آنكه: كسى پشت شخصى را بشكند، و همين حكم دارد اگر كسى را گوژپشت كند به حيثيتى كه قادر برنشستن نباشد.
چهل و پنجم آنكه: كسى زخمى بر ديگرى زند چنانكه مغزى كه در مهرههاى پشت است بريده شود.
چهل و ششم آنكه: كسى هردو پستان مرد يا زن را ببرد، و همين حكم دارد بريدن
______________________________
[١]
محلّ تأمّل است. (يزدى)
[٢] مراعات احتياط به صلح خوب است. (تويسركانى)
[٣] و اگر دندانها با آن باشد دو خون بهاء بدهد. (يزدى)
[١] علّامه حلّى، قواعد ٣: ٦٨٩. شهيد اوّل، لمعه: ٢٨٣. شهيد ثانى، مسالك ١٥: ٤٥١. ابن فهد، مهذّب البارع ٥: ٣٥٨. فخر المحقّقين، ايضاح ٤: ٧١١.