جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٧٨ - مطلب سوم در آداب آب نوشيدن
چغندر: از حضرت امام بحقّ ناطق امام جعفر صادق ٧ منقول است كه: آن دفع جذام مىكند و شفاى مرضهاست و استخوان را سخت مىگرداند[١].
كماة: آب آن شفاى درد چشم است.
تُرب: از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقول است كه: در آن سه خصلت است؛ ورق اوبادها را مىشكند، ومغز او بول را ميراند، و اصل او بلغم را برطرف مىسازد[٢].
كرز[٣]: امان است از قولنج و بواسير، و باه را قوى مىگرداند.
شلغم: جذام را مىبرد.
بادنجان: مرض را مىبرد و طبيعت را به اصلاح مىآورد.
پياز: قوّت باه مىدهد، و بلغم را مىبرد، و پشت را سخت مىگرداند، و تب را زايل مىكند، و مرض وبا را برطرف مىسازد.
سعتر[٤]: خوردن آن پيش از طعام رطوبتها را دفع مىكند.
مطلب سوم در آداب آب نوشيدن
بدانكه بيست و سه امر به آب نوشيدن تعلّق دارد: يك امر واجب، و سيزده امر سنّت، و يك امر حرام، و هشت امر مكروه.
امّا يك امر واجب:
گردانيدن [١] دهن از موضع طلا و نقره اگر ظرف نقرهكوب يا طلاكوب باشد، چنانچه مذكور شد.
امّا سيزده امر سنّت:
اوّل آنكه: در وقت آب خوردن اين دعا بخواند: «الْحَمْدُللَّهِ مُنَزِّلِ الْمآءِ مِنَ السَّمآءِ،
______________________________
[١]-
على الاحوط. (تويسركانى)
[١] كافى ٦: ٣٧٢. وسائل ٢٥: ٢٠٧.
[٢] كافى ٦: ٣٧١. وسائل ٢٥: ٢٠٥.
[٣] آلبالو.
[٤] مرزه.