جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٧٩ - مطلب سوم در آداب آب نوشيدن
وَمُصَرِّفِ الْامْرِ كَيْفَ يَشآءُ، بِسْمِ اللَّهِ خَيْرِ الْاسْمآءِ».
دوم آنكه: بعد از آب خوردن اين دعا بخواند: «الْحَمْدُللَّهِ الَّذيْ سَقانيْ مآءً عَذْبًا وَلَمْ يَجْعَلْهُ مِلْحًا اجاجًا بِذُنُوبيْ، الْحَمْدُللَّهِ الَّذيْ سَقانيْ فَارْوانيْ وَاعْطانيْ فَارْضانيْ وَعافانيْ وَكَفانيْ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنيْ مِمَّنْ تُسْقيْهِ فِي الْمَعادِ مِنْ حَوْضِ مُحَمَّدٍ ٦ وَتُسْعِدُهُ بِمُرافَقَتِه بِرَحْمَتِكَ يا ارْحَمَ الرَّاحِميْنَ».
سوم آنكه: آب را بمكد.
چهارم آنكه: آب را به هردو دست بنوشد.
پنجم آنكه: به سه نفس بنوشد اگر آب دهنده غلام باشد.
ششم آنكه: به يك نفس بنوشد اگر آب دهنده آزاد باشد.
هفتم آنكه: آب بسيار ننوشد، چه بسيار نوشيدن آب ماده جميع مرضهاست.
هشتم آنكه: از نزديك دسته كوزه و از موضع شكسته آب ننوشد.
نهم آنكه: در وقت آب نوشيدن حضرت امام حسين ٧ را ياد نمايد و صلوات فرستد و قاتلان او را لعن كند، چه اگر آن حضرت را ياد نمايد و بر قاتلان او لعن فرستد صد هزار حسنه در ديوان اعمال او ثبت مىشود، و صد هزار گناه از ديوان اعمال او محو مىشود، و صد هزار درجه بلند او را روزى مىگردد.
دهم آنكه: آبىكه از ناودان خانه كعبه فرود آيد نوشيدن، چه سبب شفاى مرضها در آن است.
يازدهم: آب زمزم نوشيدن، چه در آن شفاى مرضهاست.
دوازدهم: آب باران نوشيدن، چه سبب شفاى امراض است.
سيزدهم: هديه بردن آب زمزم به شهرها.
و امّا يك امر حرام: و آن در ظرف طلا و نقره آب نوشيدن است.
و امّا هشت امر مكروه:
اوّل: آب نيل مصر نوشيدن، چه در حديث آمده: كه دل را مىميراند[١].
[١] كافى ٦: ٣٩١ حديث ٣. وسائل ٢٥: ٢٧١، حديث ٣.