جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٢٠ - فصل اول در بيان مقدمات نكاح
چهارم: عقد كردن در سه روز آخر ماه.
پنجم: ترك «بسماللَّه» كردن در حالت دخول.
ششم: زياده از دو روز طعام دادن.
هفتم: درحال جماع نگاه به فرج زن كردن، و كراهت ديدن اندرون آن بيشتر است.
و بعضى از مجتهدين اين را حرام مىدانند [١][١] و در حديث آمده كه اگر فرزندى در اين حال حاصل آيد كور خواهد آمد[٢].
) هشتم: سخنگفتن درحال جماع خصوصاً مرد را، مگر ذكر خداى تعالى چه در حديث آمده كه اگر در حال جماع سخن گويند فرزندى كه حاصل شود گنگ خواهد بود[٣].
) نهم: طعام عروسى را مخصوص مالداران ساختن، امّا اگر بعضى مفلس و بعضى مالدار باشند جايز است.
دهم: رفتن به مجلس عروسى كافر.
يازدهم: غارت كردن آنچه در عروسى نثار كنند هرگاه ندانند [٢] كه صاحب آن راضى [٣] نيست.
دوازدهم: شوهر كردن زن مرد فاسق را، خصوصاً اگر شراب خوار [٤] يا سنّى، يا مستضعف باشد.
سيزدهم: نكاح كردن زنانى كه سياه باشند، سواى زنان لولى[٤].
______________________________
[١]-
اين قول خالى از قوّت نيست. (نخجوانى)
[٢] البتّه در اين صورت ترك غارت نمايند. (صدر)
[٣] با شكّ در رضا احوط منع است. (تويسركانى)
* به شرط اينكه ظاهر فعل دالّ بر رضا باشد والّا جايز نيست. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٤] سابقاً در محرّماتش شمردند. (صدر)
[١] ابن حمزه، وسيله: ٣١٤.
[٢] من لا يحضره الفقيه ٣: ٥٥٢. وسائل ٢٠: ١٢١ حديث ٣ و ٥ و ...
[٣] كافى، ٥: ٤٩٨، حديث ٧. فقيه ٣: ٥٥٢، حديث ٤٨٩٩ و جلد ٤: ٥، حديث ٤٩٦٨. وسايل ٢٠: ١٢٣.
[٤] لولي: نازك و لطيف و ظريف.