جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٩٨ - فصل چهارم در كيفيت جهاد كردن با كفار
و حوالى آنهاست، و اگر بگذرد و توطّن نكند جايز است.
و جايز نيست ايشان را مصحف خريدن و اگر بخرند مالك آن نمىشوند. و بعضى از مجتهدين كتب احاديث را به آن ملحق ساختهاند[١] [١] و بعضى از مجتهدين آن را مكروه مىدانند[٢].
طائفه سوماز سه طايفه كه قتال كردن با ايشان واجب است: چون ياغيان و خوارج و ايشان طايفهاىاند كه از امام زمان روىگردان و ياغى شده باشند، و قتال با ايشان واجب است تا آنكه به امام بگروند يا كشته شوند.
و هر گاه كه متفرّق شوند خالى از آن نيست كه گروهى ديگر سواى آنهايى كه به جنگ آمده باشند خواهند بود يا نه، برتقدير اوّل واجب است كه ايشان را بكشند ودر عقب گريختههاى ايشان رفته بگيرند و بكشند، و بر تقدير ثانى احتياج به اينها نيست، بلكه وقتى كه شكست خوردند و گريختند كافى است.
و به اجماع مجتهدين ذريّت اين طايفه و زنان ايشان را مسلمانان مالك نمىشوند.
و همچنين چيزى از مالهاى اين طايفه را كه در لشكرگاه نباشد، خواه قابل نقل و تحويل باشد و خواه نباشد مالك نمىشوند. و در مالهاى ايشان كه در لشكرگاه است ميانه مجتهدين خلاف است كه آيا لشكريان مالك آن مىشوند يا نه؟ اصحّ اين است كه مالك نمىشوند.
فصل چهارم در كيفيّت جهاد كردن با كفّار
بدانكه در جهاد با كفّار كردن بيست و هفت امر متعلّق است: سه امر واجب، و ده امر حرام، و شش امر سنّت، و هشت امر مكروه.
امّا سه امر واجب:
اوّل: دعوت كردن به اسلام است، زيرا كه جايز نيست ابتدا به قتال كردن با كفّار، مگر بعد از آنكه امام يا نايب او ايشان را به شهادتين و اقرار به وحدانيّت خداى تعالى
[١] شيخ طوسى، مبسوط ٢: ٦٢. شهيد دوم، مسالك ٣: ٨٨ و ٨٩. محقّق ثانى، حاشيه شرايع ١١: ١٠٣.
[٢] محقّق، شرايع ١: ٣٣٥.