معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢١٣ - ٢«طباقا»

الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً.[١]

خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ.[٢]

فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى‌ فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها.[٣]

وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرائِقَ.[٤]

تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ.[٥]

قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.[٦]

ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ.[٧]

هرگز نمى‌شود اين اصرار را، كه در ادعيه نيز فراوان آمده است، ناديده گرفت و با جمله «عدد نيست» مسأله را فيصله داد!

آنچه به نظر نزديك مى‌رسد و برخى از دانشمندان نيز بر اين رأى رفته‌اند، مانند استاد احمد امين بغدادى‌[٨] و اين است كه با عنايت به تعابير قرآن،- نخواسته باشيم چيزى كم كنيم يا بر آن افزوده باشيم- آسمان‌ها، فضاهاى وسيعى‌اند كه يكى پشت ديگرى در فضاى بى‌پايان قرار دارند، تمام ستارگان و مجموعه‌هاى شمسى و كهكشان‌هاى مشهود، در متن اولين آسمان نزديك قرار دارند. و هر آسمانى با آنچه در آن است، تدبير خاص به خود را دارد كه از جانب خداوند از روز نخست تعيين شده است.

هيچ لزومى ندارد كه براى فهم سماوات سبع، سراغ فرضيه‌ بطلميوس‌ يا كپرنيك‌ برويم، فرضيه اينها با صحت و سقم‌هايى كه دارند، ربطى به سماوات سبع قرآن ندارند. فرضاً، هيئت قديم، باطل و هيئت جديد صحيح باشد، براى خود صحيح است و نبايد سماوات سبع وارد در قرآن را، به دليل صحيح بودن اين فرضيه، با آن تطبيق داد.

[١] . ملك، آيه ٣.

[٢] . طلاق، آيه ١٢.

[٣] . فصلت، آيه ١٢.

[٤] . مؤمنون، آيه ١٧.

[٥] . اسراء، آيه ٤٤.

[٦] . مؤمنون، آيه ٨٦.

[٧] . بقره، آيه ٢٩.

[٨] . به طور شفاهى از ايشان شنيده‌ام. گويا در يكى از نوشته‌هايش نيز، بدان اشاره كرده است.