معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ١٥٦ - ابتهال الى الله

٧. راه مستقيم، ميانه دو راه انحرافى: (سركشان و بى‌تفاوت‌ها) قرار داد.

اين مباحث را، هر يك در جاى مناسب خود، با يارى حق‌تعالى مى‌آوريم.

ابتهال الى الله‌

ابتهال، به معناى: دعا و تضرّع در پيشگاه الاهى است. كه سر تا پاى اين سوره مباركه را فراگرفته است. بنده شايسته، با قرائت اين سوره در پيشگاه الاهى، حالت ابتهال به خود مى‌گيرد، لذا اگر با توجّه و خشوع انجام دهد، حتماً مورد عنايت حق تعالى قرار مى‌گيرد.

صدوق‌- عليه‌الرحمة- از امام اميرالمؤمنين- عليه‌السلام- روايت مى‌كند، كه پيغمبر اكرم- صلى الله عليه و آله و سلم- فرمود:

قال الله- عزّ و جلّ-: قسّمت فاتحة الكتاب بيني و بين عبدي، فنصفها لي و نصفها لعبدي، و لعبدي ما سأل ...

خداوند فرمود: سوره فاتحه را ميان خود و بنده‌ام، تقسيم نموده، نيمى از آن من، و نيمى از آن او است. و آنچه درخواست نموده به او ارزانى مى‌شود.

زيرا نيمى از سوره تمجيد و انقطاع الى الله است، و نيمى عرض حاجت. و چون با اين شيوه، درخواست خود را عرضه كرد، حتماً به آن خواهد رسيد.

آنگاه يكايك آيه‌هاى سوره را مى‌آورد، و مفاد آن را، كه نمازگزار ابراز مى‌دارد، شرح مى‌دهد.

و در پايان، درباره‌ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌ تا آخر سوره مى‌فرمايد:

هذا لعبدي، و لعبدي ما سأل. فقد استجبت لعبدي، و أعطيته ما أمل، و آمنته مما منه وَجِلَ.[١]

اين درخواست را به بنده خويش ارزانى مى‌دارم. دعاى او را اجابت نمودم، و آنچه را اميد داشت روا داشتم، و از هر چه مى‌هراسيد، او را

[١] . صدوق، عيون اخبار الرضا، ج ١، صص ٢٣٥- ٢٣٤، رقم ٥٩. و نيز ر. ك: ابن جعفر محمد بن الحسن الطوسى، التبيان فى تفسير القرآن، ج ١، ص ٤٦. شيخ طوسى به نقل از جابر ابن عبدالله مى‌نويسد: قال رسول الله( صلى الله عليه و آله و سلم) قال الله تعالى: قسمت الصلاة بينى و بين عبدى فله ما سأل فاذا قال العبد الحمد لله رب العالمين قال حمدنى عبدى و اذا قال الرحمن الرحيم قال اثنى على عبدى و اذا قال مالك يوم الدين قال مجدنى عبدى ثم قال هذالى و له ما بقى».