اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٤٣ - الباب الخامس فى الجهاد و بذل النفس فى سبيل الله
گويند كه: بلشكر شويد در راه خدا، درنگ كنيد، و خويشتن را در زمين گران سازيد؟! آيا شما راضى شديد بحيات اين جهانى از آخرت؟ نيست اين حيات الا اندكى.
اگر شما بلشكر نرويد شما را عذاب سخت كند، و ببدل شما قومى ديگر بيارد، و هيچ مضرّت از شما باو نرسد، و او بر همه چيزى قادر است.
(٦)قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ، وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ. ترجمه: بگو اى محمد كه: اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خويشان [و] مالها كه كسب كردهايد، و تجارتهايى كه از كساد آن مىترسيد، و مسكنهايى كه مىپسنديد، بنزديك شما از خدا و رسول و جهاد در راه خدا دوستتر است گوش داريد تا خدا فرمان خود امضاء كند، و خدا فاسقان را راه ننمايد.
(٧)يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا، مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ، يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ. ترجمه: اى جماعت مؤمنان، هر كه از شما برگردد از دين خود، خدا بيارد قومى را كه ايشان را دوست دارد، و ايشان او را دوست دارند، بر مؤمنان رام، و بر كافران سخت، تا در راه خدا جهاد كنند، و از ملامت هيچ ملامت كننده نترسند.
(٨)يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتالِ،وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ.
ترجمه: اى پيغمبر مؤمنان را بر قتال تحريص كن تا در راه خدا جهاد كنند چنانكه جهاد بايد كرد در راه او.
(٩) و ذلك بأنّهم لا يصيبهم ظمأ و لا نصب و لا مخمصة فى سبيل اللّه و لا يطئون