اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٦١ - الباب الخامس عشر فى مذمة الدنيا

(٤)وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ، وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ‌. ترجمه: نيست حيات دنيا الا بازى و مشغولى و سراى آخرت است زندگانى جاودانى اگر بدانندى.

(٥)فَأَمَّا مَنْ طَغى‌، وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا، فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى‌ وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ، وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌، فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌. ترجمه: هر كه تجاوز كند، و حيات اين جهان اختيار كند، دوزخ جاى او است و هر كه از دوزخ بترسد، و نفس از هوا و مراد باز دارد، بهشت جاى او باشد،

(٦) من احبّ دنياه اضرّ بآخرته، و من احبّ آخرته اضرّ بدنياه، فآثروا ما[١] يبقى على ما يفنى. ترجمه: هر كه دنيا دوست دارد آخرتش را زيان دارد، و هر كه آخرت دوست دارد بدنيا ضرر رساند، پس باقى بر فانى اختيار كنيد.

(٧) الدّنيا حرام على اهل الآخرة، و الآخرة حرام على اهل الدّنيا، و هما حرامان على اهل اللّه‌[٢]. ترجمه: دنيا بر اهل آخرت حرامست، و آخرت بر اهل دنيا حرامست، و هر دو بر اهل خدا حرامست.

(٨) يا عجبا للمصدّق بدار الخلود، و هو يسعى لدار الغرور.

[١]اصل: على ما.

[٢]اين بند در آغاز و انجام طوسى (ص ٥٠ چاپ دانشگاه) ديده ميشود. در مطلوب المومنين كه از خواجه طوسى دانسته‌اند اين بند از پيامبر روايت و ترجمه شده و اندكى آن ترجمه با اينجا جدائى دارد (ص ٤٩).