اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٥٣٤ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير

اجتناب از مجالست و مخالطت اشرار و سفها، تا از دوستى و اتفاق علما آراسته و متحلى گردى‌[١]، و اشباه و اكفاء چون با ايشان بمصابرت معاشرت كنى، و جاده تحمل و تفضل سپرى بتو مايل گردند و نفور نباشند، و ترا اخوان و اعوان حاصل آيد. و از اشرار و سفيهان مجانبت نماى، تا بفعل و طريقت ايشان [٢٥ ر] معروف و موصوف نگردى، كه صحبت ايشان غرور و جهالت است، و مقارنت (و) مقاربت ايشان مكروه و محذور، و مردم هر كسى را از ابناى جنس قرينان و همنشينان او شناسند.

(شعر:)

(٣٣) اى پسر! چون بمجلسى كه درو تنازعى و تحاكمى باشد حاضر شوى، و بجواب آن تنازع و مقالت محتاج و مضطر گردى، و خود يمكن كه مداخلت و خوض در آن مجارات و ممارات‌[٤] از جمله مهمات و مصالح اغراض و مقاصد تو باشد، بايد كه جواب آن سخن پيش (از آن) كه بگوئى و اختيار از دست بدهى، بر نفس خويش عرضه كنى.

[١]ص: گردد.

[٢]ص: بان القرين.

[٣]خ: همچو او.

[٤]خ: محارات و مجارات.