اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٤٩٨ - ترجمه الادب الوجيز للولد الصغير
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم افتتاح ايراد كلام و استنجاح مراد و مرام بحمد و ذكر خداوندى سودمند آيد كه ابتداى فطرت از اوست، و انتهاى نشأت باو، نه وهم بغايت جلال او رسد، و نه فهم نهايت كمال او را دريابد.
شعر
احمده و لا اطيق حمده
لكنّنى اثنى على ما اسّسا
و پس از حمد و ذكر آفريدگار، نثار ثنا و آفرين سزاوار وجود خلاصه موجودات و نقاوه كاينات محمد مصطفى باشد كه از حق بمزيت كرامت مخصوص است و تختم نبوت بر وى منصوص، عليه و على آله السلام.
بيت
هر آدميى كه او ثنا گفت
هر چه آن نه ثناى او خطا گفت
اما بعد بهر وقت در [خدمت] مجلس عالى ناصر [٢ ر] الدين عبد الرحيم ابى منصور رحمه اللّه ذكر آداب نفس و مكارم خلق رفتى، و هر كه بشرف حضور آن منبع كرم و مجمع محاسن شيم مستسعد بودى، او را باقتناى[١] فضايل گزيده و اقتفاى[٢] شمايل پسنديده اشارت فرمودى. شعر:
يمتاز من رأيه نصر و من يده
رفد و من فمه الآداب و الحكم
[١]خ: باقتفاء.
[٢]خ: اقتناء.