اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ٢١٩ - من كلام الحكماء و الدعاة

فردا بدانند كه دروغ زن بطر گرفته كيست!

(٥)انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ، وَ كَفى‌ بِهِ إِثْماً مُبِيناً.

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً. ترجمه: بنگر كه چگونه دروغ بر خدا افترا ميكنند، و تمام بزه باشد آن بظاهر. كيست ظالم‌تر از آنكه بر خدا دروغ گويد.

(٦) عليكم بالصّدق، فانّه مع البرّ، و هما فى الجنّة. الصّدق طمأنينة، و الكذب رية. ترجمه: بر شما باد براست گفتن، كه آن با نيكو كارى بهم در بهشت بود. راست گفتن آرام دل باشد، و دروغ گفتن سبب تهمت.

(٧) اوصيك بتقوى اللّه، و صدق الحديث، و وفاء العهد، و بذل السّلام، و خفض الجناح. ترجمه: وصيت كنم تو را بپرهيز از خدا، و سخن راست گفتن، و بعهد وفا كردن، و سلام فاش داشتن، و تواضع نمودن.

(٨) انّ اللّه عند لسان كلّ قائل. افضل الجهاد كلمة الحقّ عند امير جابر. ترجمه: خدا بنزديك زبان هر گوينده است، يعنى: هر چه گويد جواب شنود. بهترين جهاد سخن حق بود بنزديك پادشاه ظالم.

(٩) ايّاكم و الظّنّ! فانّ الظّنّ اكذب الحديث. آفة الحديث الكذب. ترجمه: از گمان بپرهيزيد، كه آن دروغ‌زن‌ترين سخنى بود. آفت سخن دروغ است.

(١٠) بئس مطيّة الرّجل «زعموا». انّ من اعظم الخطايا اللّسان‌