اخلاق محتشمي - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٧ - الباب الثانى فى النبوة و الامامة و خلو الزمان عنه

پدر و قوم خود را گفت من بيزارم از آنچه شما مى‌پرستيد، مگر از آن خداى كه مرا آفريده است، چه او مرا هدايت كند. و اين سخن را خداى كلمه باقى گردانيد در عقب و نسل او تا مگر مردمان با خدا گردند.

(٦)إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ،يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ‌. ترجمه:

تو بيم‌كننده‌اى، و هر گروهى را هادى باشد، روزى باشد كه هر گروهى را بامام ايشان بازخوانم.

(٧)وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا.يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌. ترجمه: همگنان دست در رسن خدا زنيد، و متفرق مباشيد. اى مؤمنان از خدا بپرهيزيد، و با راست گويان باشيد.

(٨)وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ‌ ترجمه: و اگر آنچه در آن فرومانده‌اند با نزديك رسول و خداوندان فرمان كه در ميان ايشانند بردندى، آنرا كسانى كه علوم استنباط مى‌كنند از ايشان دانستندى.

(٩) انّى تارك فيكم الثقلين، ما ان تمسّكتم بهما لن تضلّوا من بعدى:

كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى، الا انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض. ترجمه:

من در ميان شما ميگذارم اين دو متاع بزرگ را، كه اگر دست دريشان زنيد هرگز گمراه نشويد بعد از من: كتاب [خدا] و عترت من كه اهل بيت من‌اند، چه ايشان از يكديگر جدا نشوند تا بحوض كوثر با من رسند.

(١٠) مثل اهل بيتى كمثل سفينة نوح، من تمسّك بها نجا، و من تخلّف عنها غرق‌[١] ...

ترجمه: علم و چشمه‌هاى حكمت‌ايم، يار و دوستدار ما انتظار رحمت دارند، و دشمن ما انتظار سطوت و عذاب.

[١]در اينجا در نسخه اصل يك برگى افتادگى دارد.