فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٧٠٥ - مبحث اول نفى سلطه گرى و سلطهپذيرى
فصل پنجم قواعد روابط بينالملل
مبحث اول: نفى سلطه گرى و سلطهپذيرى
اگر اكراه در مفهوم فردى ناقض استقلال اراده است، سلطهگرى در مفهوم حقوق بينالملل نيز نابود كننده استقلال جامعه خواهد بود.
قاعده «نفى سبيل» مبين يكى از مهمترين اصول استراتژيكى سياست خارجى نظام سياسى اسلام مى باشد. فقها براى اثبات قاعده نفى سبيل و سلطه كافر بر مسلم به ادله اربعه استناد نمودهاند.
يكى از قواعد حائز اهميت و معروف در فقه اسلامى قاعده نفى سبيل يا نفى سلطه كافر بر مسلمان است كه در باب معاملات بالاخص در سياسات و اقتصاديات و نيز در كليه روابط فيمابين جامعه اسلامى و جوامع غيرمسلمان و نيز در روابط فردى مسلمانان با كافران به صورت يك قانون كلى حاكم مىباشد.
براى بررسى اهميت اين قاعده و محدوده كاربرد آن توجه باين نكته كافيست كه اصل استقلال و آزادى مسلمين و حفظ عزت و كرامت جامعه اسلامى و در نهايت تحقق آرمان