فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٠٧ - مبحث اول حق برخوردارى از نظم عمومى

فصل ششم حقوق مدنى و اجتماعى

مبحث اول: حق برخوردارى از نظم عمومى

عضويت در يك جامعه مدنى و سياسى و پذيرش عضويت آن، التزام به نظم عمومى را در بر دارد و بدون چنين التزامى، زندگى اجتماعى و مشاركت در جمع به معنى سوءاستفاده از امكانات جمعى تلقى خواهد شد؛ چنانكه مسؤوليت‌ناپذيرى در زندگى جمعى نيز به هر شكلى كه باشد چنين معنى و نتيجه‌اى را خواهد داشت و قصد و نيت اشخاص در اين نتيجه‌گيرى تأثير چندانى نمى‌تواند داشته باشد. جز اينكه در صورت احراز سوء نيت، نظم‌شكنى، جرم تلقى خواهد شد.

نظم عمومى را مى‌توان به معنى مجموعه به‌هم‌پيوسته تأسيسات عرفى و قوانينى تعريف نمود كه به منظور حسن جريان امور عمومى و تأمين و رعايت روابط عادلانه افراد جامعه مقرر گرديده است.

نظم عمومى را به دليل تحولات سريع در روابط و سازمانها و قوانين حافظ آن، نمى‌توان مفهومى ثابت تلقى نمود. با وجود اين، نظم عمومى در قالبهاى عرفى و قانونى