فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٠٤ - مبحث دوم عناوين حقوق اساسى ملت
٥. حق امنيت
هركس حق زندگى توأم با امنيت شخصى و اجتماعى دارد، هر نوع شكنجه يا مجازات ظالمانه و برخلاف انسانيت و شئون بشرى و تعرض به شرافت و حيثيت انسانى ممنوع است، مداخله در امور خصوصى، توقيف، حبس، تبعيد خودسرانه مجاز نمىباشد.
هركس براى دفاع از خود مىتواند دست به ايجاد تشكيلات زده و يا در آنها شركت نمايد. [١]
٦. شخصيت حقوقى
هركس حق مراجعه به محاكم صالحه ملى را دارد. اصل برائت تا ثبوت اتهام به معنى بىگناهى فرد است و شخصيت حقوقى هر فرد: حق داشتن وكيل و دادرسى عادلانه را مىطلبد، مجازات بايد متناسب با وضع حقوقى جرم به هنگام وقوع آن باشد. [٢]
٧. حق پناهندگى
هركس حق دارد در برابر تعقيب يا شرايطى كه امنيت او را به خطر افكنده در كشور ديگر پناه اختيار كند.
٨. حق تابعيت
هركس حق تابعيت دارد و نمىتوان خودسرانه او را از تابعيت كشورش و يا تابعيت ديگر منع نمود.
٩. حق ازدواج
تشكيل خانواده حق هر زن و مرد مىباشد و همسران داراى حقوق مساوى هستند.
خانواده بايد از حمايت جامعه و دولت برخوردار باشد و مادران و كودكان از مراقبتها و
[١] . در ماده ٧ ميثاق بينالمللى مدنى و سياسى هر نوع آزمايشات پزشكى و علمى بدون رضايت افراد، ممنوع و مخالف با حق امنيت جانى شمرده شده است.
[٢] . اين حق در مادههاى ١٠، ١١ و ١٢ اعلاميه حقوق بشر و در ماده ٢، ٦، ٩، ١٥ و ١٦ ميثاق بينالمللى حقوق مدنى و سياسى، پيشبينى شده است.