فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٦٨٧ - مبحث اول نظام حكميت

فصل چهارم قواعد حل مسالمت‌آميز اختلافات

مبحث اول: نظام حكميت

روابط بين‌الملل بيش از روابط اجتماعى فرد در يك جامعه در برابر عوامل و شرايط اختلاف انگيز آسيب‌پذير است. از اين رو هر نوع نظام حقوقى بين‌المللى بايد براى حل اختلافات موجود و احتمالى، راه حل مناسب و منطقى پيش‌بينى نمايد.

فقدان راه حل مسالمت‌آميز اختلافات بين المللى سرانجام به جنگهاى خانمانسوز و بى‌پايان مى‌انجامد كه گاه امنيت منطقه و احياناً امنيت بين‌المللى را به مخاطره مى‌افكند.

در ميثاق جامعه ملل و منشور ملل متحد بر حل مسالمت‌آميز اختلافات و استفاده از وسايلى كه صلح و امنيت بين‌المللى و عدالت را به خطر نياندازد توصيه شده است و در ماده ٣٣ منشور به طرفين يا اطراف اختلاف، الزام شده است كه قبل از هر چيز از طريق مذاكره، ميانجيگرى سازش، داورى، رسيدگى قضائى و توسل به مؤسسات يا ترتيبات منطقه‌اى يا ساير وسايل مسالمت‌آميز بنا به انتخاب خود راه حل اختلاف را جستجو نمايند.