فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٤٠ - مبحث هفتم آزاديهاى سياسى

تساوى حقوق و پاداش، ١٩٥١.

كنوانسيون عدم تبعيض (استخدام و اشتغال)، ١٩٥٨.

مجامع بين‌المللى در راستاى خلق حقوق بشر جديد به مسائل جديدى پرداخته كه برخى از آنها هنوز در نيمه راه شكل‌گيرى و تصويب نهايى هستند از آن جمله به موارد زير اشاره مى‌شود:

١. پيش‌نويس مقاوله‌نامه ممانعت از بكارگيرى، تحويل و تربيت مزدوران.

٢. پيش‌نويس مقاوله‌نامه حقوق كودكان كه هدف از آن بهبود بخشيدن به وضعيت كودكان در جهان مى‌باشد.

٣. پيش‌نويس بيانيه حقوق و مسؤوليت افراد، گروهها، نهادها به منظور ارتقا و توسعه احترام به حقوق بشر.

٤. پيش‌نويس حمايت از اقليتها.

مبحث هفتم: آزاديهاى سياسى

تعريف آزادى مانند بسيارى از مقوله‌هاى بشرى از نوع سهل و ممتنع است و از شدت وضوح براى بسيارى از ديدگان، تار و ابهام‌آميز مى‌نمايد.

در مورد اصل آزادى بايد به نكات زيربنايى چندى توجه نمود كه برخى از اين اصول غيرقابل انكار مى‌باشد و توجه به آنها مى‌تواند برخى از اين ابهامات را برطرف سازد.

١. آزادى مطلق براى انسان وجود ندارد: چه به لحاظ نظرى و چه به نگاه عملى. زيرا هر انسانى از يك‌سو با قبول قرارداد اجتماعى و تعهدات ناشى از زندگى اجتماعى، محدوديتهايى را پيشاپيش پذيرفته و بر آن گردن نهاده است و از سوى ديگر عوامل طبيعى بسيارى هستند كه بر سر راه انتخاب و آزادى انسان، موانع بسيارى را به وجود مى‌آورند كه گذر از آنها نه تنها آسان نيست كه گاه غيرممكن است.

٢. بخشى از آزاديها با اصول پذيرفته‌شده در جامعه و ارزشهايى كه افراد و جامعه به دليل عرف و فرهنگ عمومى و يا مذهب و اخلاق براى آن پايبندند انطباق نداشته و به