فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٥٠٣ - فصل اول تاريخ نظام ادارى در اسلام

فَخُورٌ) [١] تواضع در مديران مى‌تواند در متوقف كردن رشد اين خصلت منفى در درون آدمى و ريشه كن نمودن آن مؤثر باشد.

١٥. عدم پويايى

حركت، خصيصه هر موجود زنده است. يك سازمان و مديريت آن وقتى زنده است كه پويا و پيشرو باشد، ايستايى در مديريت و ايجاد وقفه در روند سازمان به معنى مرگ نظام ادارى است

«من استوى يوماه فهو مغبون».

١٦. تسويف

كار امروز به فردا واگذار كردن (تسويف) نمودار فرار مدير از مشكلات روزمره است و اگر اين كار تكرار شود، آفت خطرناكى، نظام ادارى را به تباهى مى‌كشاند. امام صادق (ع) آن را به دريايى تشبيه كرده كه غريق را به كام خويش مى‌گيرد

«اياك و التسويف فانه بحر يغرق فيه الهلكى».

مبحث پانزدهم: نظام شورايى در مديريت اسلامى

شورا از ريشه‌دارترين اصول عرفى و مقررات سنتى و از بارزترين شيوه‌هاى عقلايى در زندگى جمعى است. قديمى‌ترين شيوه‌هاى نظام ادارى در زندگى اجتماعى انسانها نمودهايى از نظام شورايى را به همراه دارد، حتى مستبدترين حكومتها سعى برآن داشته‌اند كه با استفاده از شورا از يكسو مردم را قانع و وادار به سكوت نمايند واز سوى ديگر از حجم اشتباهات مبتنى بر خودكامگيها و خود محوريها بكاهند.

اصل شور و تبادل نظر با صاحبان فكر و تجربه در تاريخ بشر قلمروى وسيعتر از زندگى جمعى داشته است. انسانها همواره در حل مشكلات و رهيابى به نظرات صائب و رهايى از بن‌بستها در حيطه زندگى فردى و خصوصى نيز به اين اصل متوسل

[١] . هود، آيه ١١.