فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٥٥ - فصل اول تاريخ نظام ادارى در اسلام
اعزام گرديد و پيام آن حضرت را به آنان رسانيد و مورد استقبال مردم منطقه قرار گرفت و عمر و بن عاص به عنوان امير و ابا زيد انصارى به عنوان مبلغ و معلم در آن سرزمين تعيين شدند. [١]
١١. يمامه:
مردم يمامه در پى مكاتبات دو جانبه در سال هفتم (هجرى) به اسلام گرويدند و به قلمرو جديد اسلام پيوستند لكن مدتى نگذشت كه با قيام مسيلمه و ادعاى پيامبرى وى، آشوبى در يمامه بپا خواست كه پيامبر اكرم (ص) طى نامهاى [٢] در خواست مسيلمه را مبنى بر تقسيم سر زمين يمامه بين خود و مدينه رد نمود.
١٢. نجد:
مورخان در زمره حوادث پس از رحلت پيامبر اسلام (ص) از آشوبهايى سخن گفتهاند كه در زمان خليفه اول تحت عنوان ارتداد دامنگير اكثر مراكز و مناطق مهمى گرديد كه حكمرانى اسلام را در عصر نبوى (ص) پذيرفته بودند و بيشترين اين آشوبها بر سر پرداخت زكات بوجود آمد و خليفه، آنان را به خاطر عدم پرداخت زكات به حكومت مركزى مرتد خواند. در هر حال يكى از مراكزى كه دچار اين آشوبها گرديد.
نجد بود كه خالدبن وليد از طرف خلافت مدينه براى سركوب آنها گسيل شد. و وى توانست با تحمل تلفات زياد منطقه را آرام سازد. [٣] اين گزارش حكايت از آن دارد كه نجد در عصر نبوى (ص) بخشى از سرزمين اسلام محسوب مىشده است.
مبحث چهارم: سياست عدم تمركز در عصر نبوى (ص)
بررسى برخى از آيات مربوط به مناسبات مختلف مردم با پيامبر اسلام (ص) تأييد نظريه سياست متمركز و نظام بسته را در نظام ادارى دولت مدينه نشان مىدهد:
١. (يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا الله وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ وَ أُولِي اَلْأَمْرِ مِنْكُمْ)٤ (اطاعت مطلق از خدا و رسول (ص) كه مفاد آيه مىباشد در عمل چيزى جز نظام متمركز را ببار نمىآورد).
[١] . رك: مغازى واقدى، فتوح البلدان، ص ٨٧، بيروت، دارالكتب العلميه.
[٢] . همان، ص ٦٧-٦٨.
[٣] . همان، ص ٩٨.
[٤] . نساء، آيه ٥٩.